«گورستان پراگ» اثر اومبرتو اکو (۲۰۱۶-۱۹۳۲) ششمین رمان این نویسنده و نمادشناس ایتالیایی است که در اکتبر ۲۰۱۰منتشر شد. ترجمه‌ی انگلیسی آن به‌قلم ریچارد دیکسون که مأخذ ترجمه‌ی فارسی است یک سال بعد به بازار آمد. برخی این کتاب را بهترین رمان اکو پس از «نام گل سرخ» تلقی می‌کنند. این رمان در سال ۲۰۱۲ نامزد دریافت جایزه بهترین رمان خارجی روزنامه ایندیپندنت شد. این کتاب به طور کلی در قالب رمانی بر اساس واقعیت که به صورت نوعی یادداشت روزانه و ثبت خاطرات است. به موضوعات پیچیده سیاسی قرن نوزدهم نظیر سازمان‌‌‌‌‌‌های مخفی اروپایی، فراماسونری و توطئه‌گران یسوعی و امثال آنها می‌‌پردازد. و نویسنده خود در انتهای کتاب تاکید دارد که تنها شخصیت خیالی کتاب، قهرمان داستان است. و حتی منسوبان نزدیک وی نیز اشخاصی حقیقی‌اند.

قسمتی از کتاب

جناب پدر روحانی

چه‌قدر عجیب است که چیزی که قرار است دفتر خاطرات باشد (و فقط نویسنده‌اش آن را بخواند) درحال تبدیل‌شدن به وسیله‌ای برای تبادل پیام است. اما من این‌جا هستم و تقریباً با اطمینان از این‌که روزی از این‌جا خواهید گذشت و آن را خواهید خواند، برای شما نامه می‌نویسم.

شما دربارهٔ من خیلی می‌دانید. شما شاهدی بسیار ناخوشایند و زیادی سخت‌گیر هستید.

بله، من اعتراف می‌کنم. رفتارم نسبت به رفقای کاربوناری‌ام و نسبت به ریبادنگو مطابق اخلاقیاتی نبود که شما موعظه می‌کنید. اما بیایید روراست باشیم: ریبادنگو دغل‌باز بود و وقتی دربارهٔ کارهایی که از آن پس کرده‌ام فکر می‌کنم، به‌نظرم می‌رسد که فقط با حقه‌بازها دغل‌بازی کرده‌ام؛ و اما آن پسرها، آن‌ها افراطی بودند و افراطیون وازده‌های زمین‌اند، زیرا به‌واسطهٔ آن‌ها است و اصول مبهمی که از آن پیروی می‌کنند که جنگ‌ها و انقلاب‌ها به وقوع می‌پیوندند؛ و از آن‌جا که من فهمیده بودم که تعداد افراطیون این جهان هرگز کم نمی‌شود، تصمیم گرفتم از افراطی‌گری آن‌ها سود ببرم.